زبان‌های برنامه نویسی شیء‌گرا، زبان‌هایی هستند که در آن برنامه نویس می‌تواند اشياء مختلفی را تعریف نماید و از اشیاء تولید شده استفاده نماید. امروزه اکثر زبان‌های دستوری برنامه نویسی از فنون شیءگرایی پشتیبانی می کنند. زبانهایی مانند جاوا، سی++، سی شارپ، ایفل از جمله زبانهای شیءگرا هستند. حتی بسیاری از زبانهای روال گونه که ساختار برنامه ها در آنها بلوک هایی با نام پروسیجر است امروزه از فنون شیءگرایی نیز پشتبانی می کنند. زبانهای سی++وپی اچ پی از این جمله هستند. هر شیء یک سری خصوصیت و قابلیت دارد، که اصطلاحاً Properties و Methods خوانده می‌شوند. در این روش از برنامه نویسی دید برنامه نویس به سیستم دید شخصی است که سعی می نماید به پیدا کردن اشیاء مختلف در سیستم و برقراری ارتباط بین آنها سیستم را تولید نماید.